Vieren en herdenken 2026

Voltooid verleden tijd

groot kwaad bestaat bij voorkeur

in een voltooid verleden tijd

nu zijn de allerlaatste jaren dat

wij nog kunnen luisteren naar zij

die de geschiedenis hebben geleefd

maar we kunnen er op terugkijken want

groot kwaad laat zich goed archiveren

jaarlijks laten we ons licht schijnen

over een duister verleden dat we deelden

poging na poging om het onbeschrijfelijke

in onze geheugens te verversen opdat

wij dit nooit meer laten gebeuren

ondertussen zien we onophoudelijk

in vele tijdlijnen en achtuurjournaals

schreeuwende headlines die samenvatten

hoeveel pijn en onrecht de mensheid 

vandaag over en weer heeft laten gaan

vaak gebeurt het ver weg maar soms

komt het allemaal akelig dichtbij

onderhuids groeit een knagend onbehagen

en raken we ongemerkt meer verstrikt

in een verstikkende angst voor de ander

en dat kwaad uit het voltooide verleden

begrijpen we pas wanneer we dat in een

eerlijk spiegelbeeld durven te zien

De rechthoek

het staat ons vrij om te doen

wat we willen in onze wereld

en toch beperken we onze blik

tot het formaat van een rechthoek

met gebogen hoofden steken we al

onze tijd en aandacht in schermen

zoekend naar iets wat we herkennen

beloond met kleine beetjes dopamine

vanuit onze persoonlijke bubbels

zien we eindeloos slecht nieuws

met steeds hardere meningen die 

als nieuw normaal verkondigd worden

trends komen op als luchtkastelen

iedereen heeft wat aan te bevelen

en we weten niet eens meer zeker

of iets waar is of een leugen omdat

we computers leren hallucineren

ons tekort aan vertrouwen groeit

en in onze onderbuik rammelt angst

maar wat als we rechtop gaan staan

even onze blikken loswrikken van

wat het internet ons voorschotelt

om dan de ander eens aan te kijken

en dat we dan met pijnlijke nekken

vragen hoe het met elkaar gaat?

bubbels zijn gemaakt om te barsten

en achter alle filters zijn we vrij

soms moeten we onszelf herinneren

dat we ook alleen maar mensen zijn

mei 2026

Dichter met een boekje

ik ben een dichter met een boekje

de woorden die ik met pen en moeite

op papier bijeen heb geschraapt

blijven niet als vanzelf aan de

binnenkant van mijn schedel plakken

mijn woorden zijn gesproken maar

ik ben geen spoken word artiest

noch gedoodverfd slamkampioen

ik heb niks om te declameren

en ook niks te zingzeggen

want 

ik ben een dichter met een boekje

dit toeverlaat heeft mijn vertrouwen

zodat ik mijn woorden kan ontvouwen

tot alles dat ik je wilde zeggen

zonder dat ik een letter vergeet

maart 2026

Dia de praia

we waaien de strandopgang af

want met nieuwjaar zoek ik

de zegening van de zee

in de branding liggen

rijen lillend zeeschuim

soms breekt de formatie

en wordt een kort bestaan

opgelost in zand en wind

opgediepte flarden van 

gebeden worden nog voor

ik ze heb kunnen zingen

verruist door de golven

in de kilometers voor ons

geen ander teken van leven

dan kraaien die een maaltijd

maken van een zeehond die

het nieuwe jaar niet haalde

boze wolken boren hun hagel

als naalden in onze schenen

de regen drijft ons richting

noordoostnoord en doordrenkt

ons tot op bot en schoenzool

aan de horizon een paviljoen

met alleen geweigerd respijt

dus sjokken we met sokken 

vol zand en kou naar waar

de warmte wel op ons wacht

misschien zijn we zonder zegen

en veel doorweekter dan gewenst

maar met adem die is gestolen

door moeder natuur haar kracht

januari 2026

Ignis fatuus

kom met me dansen

in deze inktzwarte vijver

zomaar midden in mijn stad

in het holst van de winter

als het duister de warmte 

van de zon doet vergeten

want licht is altijd schaars

aan het einde van het jaar

en dan zie je mij schijnen

helemaal voor jou alleen

zachtjes wieg ik in de wind

als waarschuwing of belofte

kom wat dichterbij de kant en

laat je leiden naar mijn licht

wat je zocht wordt niet gevonden

maar ik help je dwalen naar waar

je zelf nooit had kunnen komen

ver voorbij de schone schijn

ik schrijf je naam in het water

en je zal nooit meer dezelfde zijn

december 2025

Ga mee met de dwaallichten die te zien zijn Zilver op Water. Dit jaar zijn de lichtkunstwerken tot 26 december te bewonderen in het water van het Zilverpark. Dit gedicht was onderdeel van een spectaculaire openingsshow.

Het huis van Lelystad

een nieuw te bouwen huis 

voor de inwoners van een stad

die nog maar net is begonnen

gelegen in het midden van ruimte 

die onmeetbaar en oneindig is

er is geen traditie die hier past

hier móet het anders dan de rest

en wat schreeuwt er nu meer toekomst

dan een autonome wit-blauwe kolos

energiezuinig en zonder zijkanten

geleverd als kant-en-klaar bouwpakket

dat netjes kan worden neergelegd in

uitgedachte vierkanten en driehoeken

die rijmen met de ruimte om het huis

en het zal absoluut geen fort zijn

de drempels laten we op het oude land

hier valt de hemel dwars door het dak

met haar licht een enorme hal binnen

waar het groot zal voelen maar ook klein

zodat iedereen daar even welkom zal zijn

van de burgemeester tot de balieklant

of men nou passeert of nog even blijft

het is een onomstotelijk herkenbaar huis

voor een onomstotelijk eigenwijze stad

augustus 2025

Op zoek naar een begin

elk einde bevat een begin

zelfs als onze handen zijn gevuld

met alle resten van de wensen

die we vandaag hebben gehad

ze waren leuk of mooi of nodig

eens gebruikt is hun nut verloren 

zoveel eindes die we eindeloos

gedachteloos weg blijven gooien

soms gaat dat zoals het hoort

maar vaker zien we het verdwalen

gedumpt op straat of in de struiken

of weggestuurd naar verre landen

waar het mag rotten of verbranden

miljoenen kilo’s afgedankte eindes 

waar niemand op zit te wachten

een onverteerde nieuwe aardlaag

die onze planeet langzaam verstikt

de kern van al dat weggegooide

verbergt een belofte van potentie

wat daar altijd al heeft gezeten

wachtend tot het mag gaan groeien

naar een veelbelovend verder bestaan

en wij hoeven alleen de cirkel te zien

in wat wij in onze handen overhouden

want elk einde bevat een begin

juli 2025

Geschreven voor het Circulair Festival Lelystad 2025

Vanavond bestaat de afwas niet

vanavond bestaat de afwas niet

en worden er geen boodschappen gedaan

geen gemiezemuis over wat er vanavond

nou weer op tafel moet staan

en dat is dan niet weer een

aan gort gekookt gerecht dat ik

regelrecht heb opgedregd uit een

meer dan vintage Allerhande

met misopoeder en vadouvan die zelfs

de supermarktmanager amper vinden kan

ik hoef het brandalarm niet uit te zetten

omdat alles iets te krokant bleek te zijn

mijn keuken wordt geen slagveld van

onbestemde vlekken en aangekoekte pannen

het servies blijft heel in de kast en

er bestaat dus geen afwas want

vanavond is de tafel allang gedekt

en iedereen schuift gezellig aan

het enige wat ik hoef te doen is

genieten van ‘t eten, met elkaar

september 2024

Voor Resto van Harte, een culinair initiatief tegen eenzaamheid.

Pendelparadijs

als de Oostvaardersdijk kon lullen

zou die nooit meer stoppen met praten

want uit ronkende gele bussen

sijpelden jarenlang verhalen

elke ochtend stapten ze in

abonnement klaar in de hand

de nieuwe stad woont mooi maar

de nering ligt op het oude land

en als je daar moest wezen

kon dat alleen over die dunne dijk

met z’n allen heen en weer

van en naar dat pendelparadijs

er werd gegrapt, geflirt en geleden

ontsproot een maatschappij in het klein

terwijl ze volgens rooster werden rondgereden

zetten mensen hun eerste stappen in het Lelystedeling-zijn

de bakstenen bewaren allemaal

een beetje van de sfeer van toen

de dijk kan dan niet lullen maar

vergeten, dat zal hij nooit doen

september 2024

Ze stal geborgenheid

in het nest

van het vermoorde konijn

goed verborgen tussen rotsen

waar een hermelijn

net heeft geworpen

op het zachtste mos

wriemelen roze mormels

voor wie daglicht

nog een vreemde is

moeder en melk

vormen de hele wereld

warmte bestaat alleen

in de zachtheid 

van haar vacht

of elkaars naakte huidjes

als zij er niet is

zelfs in een gestolen thuis

vindt het leven een begin

april 2024