een zwarte bol in een nest

vanaf tien hoog boven

waar twee grote gele ogen

alles in haar koninkrijk lui

maar tevreden gadeslaan

er is hier immers niks waar

zij geen deel van uitmaakt

niet dat zij zich hoeft te roeren

pas als er bijvoorbeeld

nieuw bezoek staat en zij haar

periscopische staart uitvouwt voor

een nieuwelingeninspectie of

misschien als de hengel wild

heen en weer zwaait en natuurlijk

wanneer de zin in wat kriebels of

een knuffel zwaar toeslaat

en al helemaal stipt op tijd wanneer

het eten in haar bakje klatert

maar meestal is deze dame te vinden

op haar nest, tien hoog boven

waar je haar liedjes over liefde en

halfvolle chipszakken hoort spinnen

maart 2025

In memoriam van Lady, Rik en Lisa’s poes met een voorliefde voor hoge uitkijkpunten, vreemden en chips.