niks zo mooi
als de man die
na de valreep zijn
verplichte romantische gebaar
was vergeten en dan aansluit
bij de andere mannen in de rij
voor dat reddende boeketje
volgens de kassa van de bloemist
is de liefde nog lang niet dood
februari 2026 💝
Dia de praia
we waaien de strandopgang af
want met nieuwjaar zoek ik
de zegening van de zee
in de branding liggen
rijen lillend zeeschuim
soms breekt de formatie
en wordt een kort bestaan
opgelost in zand en wind
opgediepte flarden van
gebeden worden nog voor
ik ze heb kunnen zingen
verruist door de golven
in de kilometers voor ons
geen ander teken van leven
dan kraaien die een maaltijd
maken van een zeehond die
het nieuwe jaar niet haalde
boze wolken boren hun hagel
als naalden in onze schenen
de regen drijft ons richting
noordoostnoord en doordrenkt
ons tot op bot en schoenzool
aan de horizon een paviljoen
met alleen geweigerd respijt
dus sjokken we met sokken
vol zand en kou naar waar
de warmte wel op ons wacht
misschien zijn we zonder zegen
en veel doorweekter dan gewenst
maar met adem die is gestolen
door moeder natuur haar kracht
januari 2026
Ignis fatuus
kom met me dansen
in deze inktzwarte vijver
zomaar midden in mijn stad
in het holst van de winter
als het duister de warmte
van de zon doet vergeten
want licht is altijd schaars
aan het einde van het jaar
en dan zie je mij schijnen
helemaal voor jou alleen
zachtjes wieg ik in de wind
als waarschuwing of belofte
kom wat dichterbij de kant en
laat je leiden naar mijn licht
wat je zocht wordt niet gevonden
maar ik help je dwalen naar waar
je zelf nooit had kunnen komen
ver voorbij de schone schijn
ik schrijf je naam in het water
en je zal nooit meer dezelfde zijn
december 2025
Ga mee met de dwaallichten die te zien zijn Zilver op Water. Dit jaar zijn de lichtkunstwerken tot 26 december te bewonderen in het water van het Zilverpark. Dit gedicht was onderdeel van een spectaculaire openingsshow.
Wat er in een bakfiets past
een steuntje in de rug
kan ook vanaf een bakfiets
gevuld met liefde, hulp en soep
op de trappers staan de helden
met een groot hart voor de ander
we wonen in een wereld die
groter wordt en sneller gaat
die te veel van iedereen vraagt
we gaan zo snel dat onze medemens
heel makkelijk onzichtbaar raakt
en in onze blindheid vergeten we
daarom soms om stil te staan bij
wat van ons nou mensen maakt
en de mensen op de bakfiets hadden
dat vijf jaar geleden al begrepen
en ze besloten dat in deze stad
niemand ooit alleen hoeft te staan
dus bevechten zij een woud aan regels
staan ze open voor een goed gesprek
en soep lijmt geen gebroken harten maar
gedeelde warmte helpt een eind op weg
zo dichten zij stukje bij beetje
de gapende harteloze gaten die in
onze gehaaste wereld zijn ontstaan
zij weten wat ons mensen maakt
het zit in uitgestoken handen
en oog voor elkaar
december 2025
Het Straatpastoraat Lelystad bestaat 5 jaar en in die tijd hebben zij veel betekend voor de kwetsbare en ongeziene kant van Lelystad. Voor het jubileumgedicht heb ik me laten inspireren door de bakfiets waarmee ze de vele fietsbruggen van Lelystad trotseren om zo steun te kunnen bieden.
Stel:
wat als alles hier is
zoals het nooit is geweest
en ook nooit zal zijn
stel: hier is een strijd gestreden
tegen een zee waar meer in ligt dan
vele zandbanken en scheepswrakken
een toneel met helden en schurken
waar tijd vloeibaar is als soep
stel: dikke tentakels uit het diepe
woest spartelend tegen de vooruitgang
die Corné Lelie voor ogen had gezien
een zee laat zich niet zomaar temmen
maar Lelie is met meer, en sterker
en zo vormen zij de geschiedenis
tot hoe wij hem ongeveer kennen
stel: we hebben dit samen bedacht
omdat we op dezelfde dikke klei staan
die vaak als saaie leegte wordt gezien
maar dat weten jij en ik wel beter
in woorden en ideeën zit de kracht
om voor onze tijd verhalen te maken
ons verleden bewaard voor een ver later
want alles wat hier is
is misschien wel nooit
op deze wijze geweest
maar wil wel alles zeggen over
wie wij hier kunnen zijn
november 2025
Voor de presentatie van De Strijd Tegen de Zuiderzee, de vierde hiphopcomic van Lelystad. Het verhaal draait helemaal om Corné Lelie en zijn drooglegging. Gemaakt met Lelystadse jongeren, vereeuwigd in strip en rap. Luister hier naar het album op Spotify.
Het is onze zorg
we worden ondergraven
korrel voor korrel erodeert
een compleet zorgstelsel
onder onze voeten vandaan
en geen hond die het ziet
hoor ze scheppen
de mensen zonder zorghart
zwaar bevangen door goudkoorts
waardoor ze voelen waar
het grote geld precies stroomt
en je komt heel ver met
nepdiploma’s en TikTokadviezen
hey Siri, hoe leg ik een katheter aan?
en al wapperen de rode vlaggen
de pakkans is vooralsnog nihil
want wat wij kunnnen is versnipperd
er is van alles dat ontbreekt
het zijn de drempels en controle
het is weinig gereedschap in de kist
maar boven alles mist de tijd
zodat de ongetoetste onbekwamen
ongestraft hun gang kunnen gaan
om zo onze kwetsbare medemens
de vernieling in te helpen
het zou je kind maar zijn
maar wat nou als we het erop wagen
om al deze lelijke gaten in onze zorg
met alle mogelijke soorten mensen
zeer zorgvuldig dicht weten te maken
de weg is lang en nooit echt makkelijk
zeker niet in zo’n zelfverstrikt systeem
maar alle verandering moet je uiteindelijk
simpelweg durven doen.
november 2025
Tijdens het congres ‘Schone zorg, onze zorg’ op 27 november 2025 was ik de dichter van dienst. De hele dag stond in het teken van ondermijning in de zorg, een groot probleem in het zorglandschap van nu. Er werden veel deprimerende dingen geconstateerd, maar er is ook hoop! Aan het einde van de dag mocht ik daarop reflecteren met een gedicht dat ik ter plekke schreef.
Het gaat om jou
het gaat niet
om wat ze draagt
om wat ze op heeft
om waar en wanneer ze is
om of ze iemands dochter, moeder
vrouw, vriendin of vaag bekende is
om of ze heilig is of een slet
om dat zij noodzaak heeft
om de nacht op te eisen
niet om
sleutels die ‘s nachts tussen haar vingers snijden
dat ze altijd laat weten of ze thuis is gekomen
dat ze niet weet wat ze dit keer fout heeft gedaan
hoe zij niet vanzelfsprekend overal kan bestaan
ondanks alle gegeven waarschuwingen en weerbaarheid
het zit in
hoe hij op tv kan vertellen dat je iemand verkracht
en dat de tafelgasten dubbel liggen van het lachen
hoe hij daarna nog altijd op handen wordt gedragen
omdat het allemaal onschuldige kroegpraat is
of
hoe zij een dienstbaar idee hoort te zijn
haar ‘nee’ wordt een onverteerbaar gegeven
voor hij die steeds met ‘ja’ is grootgebracht
en nu boos in zijn eigen eenzaamheid zit
het gaat om
iemands zoon, vader
man, vriend of vage bekende
die haar maken tot object of erger
en dan naast een zacht lachen
niks anders te horen krijgen
dan een zwijgende stilte
november 2025
Lelystad Fantasie
de wind waait door een skelet
dat voortvarend was neergezet voor
de velen die hier zouden komen wonen
maar nu staat ze slechts op de grens
en is ze een schim van een station
wachtend op wanneer ze nodig zal zijn
niemand heeft hier een trein gemist
of gemopperd over wéér vertraging
want geen trein die hier ooit stopt
langzaam maakt de tijd haar brozer
slechts spoken en straatkunstenaars
komen af en toe bij haar op bezoek
maar er zit meer in haar mars dan
verloren potentie en rottend beton
want ze zal een vertrekpunt worden
waarvanuit de stad kan gaan dromen
van alles wat er hier nog kan komen
op haar perrons is de toekomst te zien
en daar is alleen een bordje voor nodig
dus vanaf nu vertrekt de verbeelding
vanuit station Lelystad Fantasie
oktober 2025
De ‘vriendelijke vandalisten’ van De Dienst uit Tilburg hadden Lelystad Zuid voorzien van een bordje ‘Lelystad Fantasie’.
De scheepsbouwmeester
op een randje tussen stad en meer
is een woest bebaarde dromer
op schoen en slof aangekomen
uit zijn handen stromen houten schepen
als een ambacht uit een ver verleden
een beroemd schip is zijn hoofd ingevaren
zodat zij herbouwd kan worden als
een trots voor onze moderne tijd
dat kan in de jonge stad zonder centen
maar met alle ruimte die je nodig hebt
om zo’n grote droom te water te laten
en de werf waar zij gebouwd gaat worden
zal ongekende kanjers maken van jongeren
die tot dan nog weinig kansen hebben gehad
de dromer slaapt niet in een gespreid bed
met zijn gezin worden alle zeilen bijgezet
toch worden de heren zeventien tot leven gewekt
om te bezweren dat het waarachtig wel zal gaan
en wanneer de eikenhouten ruggengraat is gelegd
zal die meer dan alleen de spanten gaan dragen
omdat het schip zich zal verweven met de stad
september 2025
Op 4 oktober is het 40 jaar geleden dat de kiel van de iconische Batavia is gelegd. Batavialand vierde het moment met een jubileumweekend. Tijdens een reünieavond is dit gedicht voorgelezen.
Het huis van Lelystad
een nieuw te bouwen huis
voor de inwoners van een stad
die nog maar net is begonnen
gelegen in het midden van ruimte
die onmeetbaar en oneindig is
er is geen traditie die hier past
hier móet het anders dan de rest
en wat schreeuwt er nu meer toekomst
dan een autonome wit-blauwe kolos
energiezuinig en zonder zijkanten
geleverd als kant-en-klaar bouwpakket
dat netjes kan worden neergelegd in
uitgedachte vierkanten en driehoeken
die rijmen met de ruimte om het huis
en het zal absoluut geen fort zijn
de drempels laten we op het oude land
hier valt de hemel dwars door het dak
met haar licht een enorme hal binnen
waar het groot zal voelen maar ook klein
zodat iedereen daar even welkom zal zijn
van de burgemeester tot de balieklant
of men nou passeert of nog even blijft
het is een onomstotelijk herkenbaar huis
voor een onomstotelijk eigenwijze stad
augustus 2025
softijs discodip met zand 