boven het gebutste hart
van de stille jonge stad
staat de lucht poëtisch
in de fik
roze vlammen verlichten
zachtjes de rook rond
verveelde gezichten
die zich ophouden
tussen zwarte gaten
wijds en werkloos gapend
naar de straten
hun zwaartekracht
lang afgezwakt
het vuur van de hemel
straalt haast als belofte
in de ruiten spiegelt
hel-oranje hoop
mei 2023
ze begroeven mij
met een dennenappel
in mijn mond
voordat ik werd
toegedekt door de
fluisterende duinen
bleke wortels kruipen
nemen voor mij waar
de veelheid van het leven
die ik bij leven nooit zag
zoals
het ritme van de regen
dat verdrinkt in de nacht
de wind die huilt omdat ze
eenzaam nergens op wacht
en alles dat krioelt
onder jonge verse bast
zo lig ik, bijna vergeten
mijn botten zijn nu takken
en mijn vlees is nu de grond
mijn wortels strekken dieper
en het enige wat
de hemel bereiken kan
zijn de naalden
in mijn kroon
Geïnspireerd door het graf op de Nieuwe Ooster in Amsterdam waar een boom door iemands hoofd groeit.
mei 2023
langs de basalten kantlijn
peinst een reus al poepend over later
schilt Jan Wolkers zijn steen
en storten visdieven zich te water
jaagt half Nederland op koopjes
ligt Michelle tussen potscherven
doen we biertjes op de blokbankjes
bij de Batavia die ligt te bederven
zingt het riet een duet met de wind
neemt de zon afscheid met elan
zit je aan de rand van het begin
met het gevoel dat alles nog kan
maart 2023
zand na het zilte opgezogen
op nieuw land moet men wonen
sluis en dijk uit slijk gewonnen
geborgen is de beloofde stad
nu rest er een groot groen gat
witte pluizen besuikeren
stille oevers langs de plas
de warme meizon doet wolken
zachtroze gloeien die dansen
met het water, spiegelglad
langs de randen waden
waar de paden zijn geweest
bekeken door welgedane wilgen
een luid verstopte koekkoek
schuilt tussen hun tenen
in de ranke zwarte els
overstemt de merel hoog
de hebberige fluister
die suist vanuit de stad
mei 2023
in mijn kleine moestuin
groeit alles wat ik wil
daar in de zonnige hoek
tiert het enthousiasme welig
in potjes op mijn vensterbank
kweek ik kwetsbaarheid
en onder het glas
komt de wijsheid mooi op
vooral omdat ik het
met mildheid heb bemest
het geduld groeit best langzaam
maar dat zaaide ik pas laat
de borders vol bescheidenheid
grenzen aan de bedden van
diepgeworteld zelfvertrouwen
maar het mooist vind ik de hoop
met haar bloesem kleurt ze mei
april 2023
post-mortem aaibaarheid
bij leven kende je geen handen
en als wel dan beet je ze eraf
voor jou is besloten
om je vorm nog even
heel even
onder ons te houden
kleine ingreep
voel je niks van
we willen graag
altijd zien wie je bent
en hoe je was
bij benadering
achter glas
april 2023
gewijde grond der vaderen
aan haar haren
uit de zee gesleurd
brak en naakt en maagdelijk
volvet in de ochtendzon
gehuld in kleine gele bloemen
het is geen bruidsjurk
maar het is iets
lijnen in ons evenbeeld langs linialen
handgesneden met bloed en tranen
en wij breken wervels
in de onverbiddelijke blubber
scheppend tegen de wind in
die onze gebeden terugvoert
naar de zee
april 2023
tak wordt knop
wordt geur
wordt bloesem
wordt zacht ontluikend blad
wordt leven
wordt adem
wordt zuurstof
wordt oogverblindend groen
wordt vast
wordt dorst
wordt droger
wordt donker tussen nerven
wordt dof
wordt ouder
wordt kwetsbaar
wordt vlammend rood-oranje
wordt kaal
wordt naakt
wordt eenzaam
wordt met vlagen lichter
wordt slaap
wordt broos
wordt kwetsbaar
wordt weer tak in winter
april 2023
feijoada
met stamppot
mangrovebos
met vette polderklei
tropische zon
met eeuwige tegenwind
een ziel die danst
met houten heupen
ingebakken gastvrijheid
met één koekje bij de thee
de zoete inval
met getrokken agenda’s
toekans
met grutto’s
caipirinha’s
met oude jenever
saci pererê
met watermensen
teenslippers
met klompen
zingend spreken
met een keiharde -g
favela’s
met vinexwijken
een inheemse smeltkroes
met lage adel
altijd een kleurtje
met nooit helemaal wit
bossa nova en samba
met gabber en eurodance
trompetbloemen
met tulpen
cassavemeel
met koolzaadolie
saudade
met gezelligheid
april 2023
een kleine spookverschijning
daar achter in de tuin
het is wel duidelijk
wiens koninkrijk dit is
haar onderdanen zijn al
hele oude vrienden
haar staar door ons achterraam
opent subiet alle poorten
waarna zij zich kan laven
aan aandachtige handen
en dat warme zachte plekje
in het midden van de bank
maart 2023
softijs discodip met zand 