niks zo mooi
als de man die
na de valreep zijn
verplichte romantische gebaar
was vergeten en dan aansluit
bij de andere mannen in de rij
voor dat reddende boeketje
volgens de kassa van de bloemist
is de liefde nog lang niet dood
februari 2026 💝
Categorie: lelystad & flevoland
gedichten over Lelystad en Flevoland
Ignis fatuus
kom met me dansen
in deze inktzwarte vijver
zomaar midden in mijn stad
in het holst van de winter
als het duister de warmte
van de zon doet vergeten
want licht is altijd schaars
aan het einde van het jaar
en dan zie je mij schijnen
helemaal voor jou alleen
zachtjes wieg ik in de wind
als waarschuwing of belofte
kom wat dichterbij de kant en
laat je leiden naar mijn licht
wat je zocht wordt niet gevonden
maar ik help je dwalen naar waar
je zelf nooit had kunnen komen
ver voorbij de schone schijn
ik schrijf je naam in het water
en je zal nooit meer dezelfde zijn
december 2025
Ga mee met de dwaallichten die te zien zijn Zilver op Water. Dit jaar zijn de lichtkunstwerken tot 26 december te bewonderen in het water van het Zilverpark. Dit gedicht was onderdeel van een spectaculaire openingsshow.
Wat er in een bakfiets past
een steuntje in de rug
kan ook vanaf een bakfiets
gevuld met liefde, hulp en soep
op de trappers staan de helden
met een groot hart voor de ander
we wonen in een wereld die
groter wordt en sneller gaat
die te veel van iedereen vraagt
we gaan zo snel dat onze medemens
heel makkelijk onzichtbaar raakt
en in onze blindheid vergeten we
daarom soms om stil te staan bij
wat van ons nou mensen maakt
en de mensen op de bakfiets hadden
dat vijf jaar geleden al begrepen
en ze besloten dat in deze stad
niemand ooit alleen hoeft te staan
dus bevechten zij een woud aan regels
staan ze open voor een goed gesprek
en soep lijmt geen gebroken harten maar
gedeelde warmte helpt een eind op weg
zo dichten zij stukje bij beetje
de gapende harteloze gaten die in
onze gehaaste wereld zijn ontstaan
zij weten wat ons mensen maakt
het zit in uitgestoken handen
en oog voor elkaar
december 2025
Het Straatpastoraat Lelystad bestaat 5 jaar en in die tijd hebben zij veel betekend voor de kwetsbare en ongeziene kant van Lelystad. Voor het jubileumgedicht heb ik me laten inspireren door de bakfiets waarmee ze de vele fietsbruggen van Lelystad trotseren om zo steun te kunnen bieden.
Stel:
wat als alles hier is
zoals het nooit is geweest
en ook nooit zal zijn
stel: hier is een strijd gestreden
tegen een zee waar meer in ligt dan
vele zandbanken en scheepswrakken
een toneel met helden en schurken
waar tijd vloeibaar is als soep
stel: dikke tentakels uit het diepe
woest spartelend tegen de vooruitgang
die Corné Lelie voor ogen had gezien
een zee laat zich niet zomaar temmen
maar Lelie is met meer, en sterker
en zo vormen zij de geschiedenis
tot hoe wij hem ongeveer kennen
stel: we hebben dit samen bedacht
omdat we op dezelfde dikke klei staan
die vaak als saaie leegte wordt gezien
maar dat weten jij en ik wel beter
in woorden en ideeën zit de kracht
om voor onze tijd verhalen te maken
ons verleden bewaard voor een ver later
want alles wat hier is
is misschien wel nooit
op deze wijze geweest
maar wil wel alles zeggen over
wie wij hier kunnen zijn
november 2025
Voor de presentatie van De Strijd Tegen de Zuiderzee, de vierde hiphopcomic van Lelystad. Het verhaal draait helemaal om Corné Lelie en zijn drooglegging. Gemaakt met Lelystadse jongeren, vereeuwigd in strip en rap. Luister hier naar het album op Spotify.
Het gaat om jou
het gaat niet
om wat ze draagt
om wat ze op heeft
om waar en wanneer ze is
om of ze iemands dochter, moeder
vrouw, vriendin of vaag bekende is
om of ze heilig is of een slet
om dat zij noodzaak heeft
om de nacht op te eisen
niet om
sleutels die ‘s nachts tussen haar vingers snijden
dat ze altijd laat weten of ze thuis is gekomen
dat ze niet weet wat ze dit keer fout heeft gedaan
hoe zij niet vanzelfsprekend overal kan bestaan
ondanks alle gegeven waarschuwingen en weerbaarheid
het zit in
hoe hij op tv kan vertellen dat je iemand verkracht
en dat de tafelgasten dubbel liggen van het lachen
hoe hij daarna nog altijd op handen wordt gedragen
omdat het allemaal onschuldige kroegpraat is
of
hoe zij een dienstbaar idee hoort te zijn
haar ‘nee’ wordt een onverteerbaar gegeven
voor hij die steeds met ‘ja’ is grootgebracht
en nu boos in zijn eigen eenzaamheid zit
het gaat om
iemands zoon, vader
man, vriend of vage bekende
die haar maken tot object of erger
en dan naast een zacht lachen
niks anders te horen krijgen
dan een zwijgende stilte
november 2025
Lelystad Fantasie
de wind waait door een skelet
dat voortvarend was neergezet voor
de velen die hier zouden komen wonen
maar nu staat ze slechts op de grens
en is ze een schim van een station
wachtend op wanneer ze nodig zal zijn
niemand heeft hier een trein gemist
of gemopperd over wéér vertraging
want geen trein die hier ooit stopt
langzaam maakt de tijd haar brozer
slechts spoken en straatkunstenaars
komen af en toe bij haar op bezoek
maar er zit meer in haar mars dan
verloren potentie en rottend beton
want ze zal een vertrekpunt worden
waarvanuit de stad kan gaan dromen
van alles wat er hier nog kan komen
op haar perrons is de toekomst te zien
en daar is alleen een bordje voor nodig
dus vanaf nu vertrekt de verbeelding
vanuit station Lelystad Fantasie
oktober 2025
De ‘vriendelijke vandalisten’ van De Dienst uit Tilburg hadden Lelystad Zuid voorzien van een bordje ‘Lelystad Fantasie’.
Het huis van Lelystad
een nieuw te bouwen huis
voor de inwoners van een stad
die nog maar net is begonnen
gelegen in het midden van ruimte
die onmeetbaar en oneindig is
er is geen traditie die hier past
hier móet het anders dan de rest
en wat schreeuwt er nu meer toekomst
dan een autonome wit-blauwe kolos
energiezuinig en zonder zijkanten
geleverd als kant-en-klaar bouwpakket
dat netjes kan worden neergelegd in
uitgedachte vierkanten en driehoeken
die rijmen met de ruimte om het huis
en het zal absoluut geen fort zijn
de drempels laten we op het oude land
hier valt de hemel dwars door het dak
met haar licht een enorme hal binnen
waar het groot zal voelen maar ook klein
zodat iedereen daar even welkom zal zijn
van de burgemeester tot de balieklant
of men nou passeert of nog even blijft
het is een onomstotelijk herkenbaar huis
voor een onomstotelijk eigenwijze stad
augustus 2025
De zielige stad
ze zeggen dat ik het niet heb
een karakter, met mijn korte leven
want ik ben hier pas bijna zestig jaar
te nieuw, waardoor ik lelijk ben, en saai
ik ben de zielige stad waar het altijd waait
beter kom je niet van mij vandaan want vooral
van oudelanders krijg je dan afschuw en meelij
omdat niemand wil zien wat al mijn mensen
teweeg hebben gebracht in mijn verse klei
ik begon als droom en werd een lang project
waarin wijk na dreef na wijk werd neergezet
langs de lijnen van een ideaal werd ik steeds
verder ingekleurd met iedereen die hier kwam
sommigen bleven kort, anderen hun leven lang
elk van hen bepalend, hun stempels op mijn ziel
dus ik kan niet zeggen dat ik het niet heb
een karakter, met mijn korte leven
want uiteindelijk zijn het niet de jaren
die iets zeggen over wie ik ben en zal zijn
mei 2025
Ook te vinden in de bundel ‘Een mens, een tijd, een plaats’, de stadsdichtersbundel die bij de speciale stadsdichtersdag van 2025 hoort!
Op zoek naar een begin
elk einde bevat een begin
zelfs als onze handen zijn gevuld
met alle resten van de wensen
die we vandaag hebben gehad
ze waren leuk of mooi of nodig
eens gebruikt is hun nut verloren
zoveel eindes die we eindeloos
gedachteloos weg blijven gooien
soms gaat dat zoals het hoort
maar vaker zien we het verdwalen
gedumpt op straat of in de struiken
of weggestuurd naar verre landen
waar het mag rotten of verbranden
miljoenen kilo’s afgedankte eindes
waar niemand op zit te wachten
een onverteerde nieuwe aardlaag
die onze planeet langzaam verstikt
de kern van al dat weggegooide
verbergt een belofte van potentie
wat daar altijd al heeft gezeten
wachtend tot het mag gaan groeien
naar een veelbelovend verder bestaan
en wij hoeven alleen de cirkel te zien
in wat wij in onze handen overhouden
want elk einde bevat een begin
juli 2025
Geschreven voor het Circulair Festival Lelystad 2025
PI gedichten
Buitengedicht
er huist een wereld
aan de rand van de stad
ingeklemd tussen ruisende
populieren en suizende treinen
laten hoge muren niks los
onder twee gewelven
leven honderden mensen
maar naar buiten kijkt slechts
een hooggeplaatste roze koe
daarbinnen klinkt een ritme
als een ijzeren grip op elke dag
de zware deuren
steeds weer vallend in hun slot
tikkende klokken die
tijd in ruimtes voorzien van interpunctie
tussen schuifelende voeten die
felgekleurde binnenplaatsen wegslijten
en honderden gedachten die
fluisterend terugkaatsen tegen koepels
een dagelijkse hartslag
die stilvalt voorbij de poort
alleen de koe vangt vluchtige blikken
daarbuiten blijft het stil
mei 2024
Binnengedicht
tussen de muren is de tijd
een bewust gegeven geworden
waar meer dan genoeg van bestaat
de dagelijkse waanzin van buiten
krijgt geen vaste grip op binnen
in een kleine kamer worden
tweewekelijks vele zinnen verzet
door hen die hun eindeloze tijd invullen
met een ochtend van elkaars creativiteit
gedachten worden gevangen met inkt
op stapels papier die zich uitvouwen tot
verhalen voor zichzelf, elkaar, de wereld
die eerlijk laten zien wat zij zien
hun woorden zijn verschillend
maar overstijgen elke muur
over een ding zeggen ze hetzelfde
dat iedereen ondanks alles
altijd een mens zal blijven
november 2024
Deze twee gedichten zijn tot stand gekomen tijdens de gastworkshops die ik gaf in de PI Lelystad. Het waren twee bijzondere workshops met bijzondere mensen die met veel talent hunzelf uiten via hun pen.
Deze gedichten zijn ook te vinden in de bundel ‘Als ik naar je kijk’, de tweede verzameling verhalen, gedichten en aforismen uit de PI Lelystad. Hij is te bestellen met een mailtje naar info@stichtingblocknotes.nl
softijs discodip met zand 