Vieren en herdenken 2026

Voltooid verleden tijd

groot kwaad bestaat bij voorkeur

in een voltooid verleden tijd

nu zijn de allerlaatste jaren dat

wij nog kunnen luisteren naar zij

die de geschiedenis hebben geleefd

maar we kunnen er op terugkijken want

groot kwaad laat zich goed archiveren

jaarlijks laten we ons licht schijnen

over een duister verleden dat we deelden

poging na poging om het onbeschrijfelijke

in onze geheugens te verversen opdat

wij dit nooit meer laten gebeuren

ondertussen zien we onophoudelijk

in vele tijdlijnen en achtuurjournaals

schreeuwende headlines die samenvatten

hoeveel pijn en onrecht de mensheid 

vandaag over en weer heeft laten gaan

vaak gebeurt het ver weg maar soms

komt het allemaal akelig dichtbij

onderhuids groeit een knagend onbehagen

en raken we ongemerkt meer verstrikt

in een verstikkende angst voor de ander

en dat kwaad uit het voltooide verleden

begrijpen we pas wanneer we dat in een

eerlijk spiegelbeeld durven te zien

De rechthoek

het staat ons vrij om te doen

wat we willen in onze wereld

en toch beperken we onze blik

tot het formaat van een rechthoek

met gebogen hoofden steken we al

onze tijd en aandacht in schermen

zoekend naar iets wat we herkennen

beloond met kleine beetjes dopamine

vanuit onze persoonlijke bubbels

zien we eindeloos slecht nieuws

met steeds hardere meningen die 

als nieuw normaal verkondigd worden

trends komen op als luchtkastelen

iedereen heeft wat aan te bevelen

en we weten niet eens meer zeker

of iets waar is of een leugen omdat

we computers leren hallucineren

ons tekort aan vertrouwen groeit

en in onze onderbuik rammelt angst

maar wat als we rechtop gaan staan

even onze blikken loswrikken van

wat het internet ons voorschotelt

om dan de ander eens aan te kijken

en dat we dan met pijnlijke nekken

vragen hoe het met elkaar gaat?

bubbels zijn gemaakt om te barsten

en achter alle filters zijn we vrij

soms moeten we onszelf herinneren

dat we ook alleen maar mensen zijn

mei 2026

Dichter met een boekje

ik ben een dichter met een boekje

de woorden die ik met pen en moeite

op papier bijeen heb geschraapt

blijven niet als vanzelf aan de

binnenkant van mijn schedel plakken

mijn woorden zijn gesproken maar

ik ben geen spoken word artiest

noch gedoodverfd slamkampioen

ik heb niks om te declameren

en ook niks te zingzeggen

want 

ik ben een dichter met een boekje

dit toeverlaat heeft mijn vertrouwen

zodat ik mijn woorden kan ontvouwen

tot alles dat ik je wilde zeggen

zonder dat ik een letter vergeet

maart 2026

Boeketje

niks zo mooi

als de man die

na de valreep zijn

verplichte romantische gebaar

was vergeten en dan aansluit

bij de andere mannen in de rij

voor dat reddende boeketje

volgens de kassa van de bloemist

is de liefde nog lang niet dood

februari 2026 💝

Dia de praia

we waaien de strandopgang af

want met nieuwjaar zoek ik

de zegening van de zee

in de branding liggen

rijen lillend zeeschuim

soms breekt de formatie

en wordt een kort bestaan

opgelost in zand en wind

opgediepte flarden van 

gebeden worden nog voor

ik ze heb kunnen zingen

verruist door de golven

in de kilometers voor ons

geen ander teken van leven

dan kraaien die een maaltijd

maken van een zeehond die

het nieuwe jaar niet haalde

boze wolken boren hun hagel

als naalden in onze schenen

de regen drijft ons richting

noordoostnoord en doordrenkt

ons tot op bot en schoenzool

aan de horizon een paviljoen

met alleen geweigerd respijt

dus sjokken we met sokken 

vol zand en kou naar waar

de warmte wel op ons wacht

misschien zijn we zonder zegen

en veel doorweekter dan gewenst

maar met adem die is gestolen

door moeder natuur haar kracht

januari 2026